विलासिनी दिव्य अनन्त अप्सरा

छँदा छँदै यौवन भार मन्थरा

फँसे अहिल्यासित इन्द्र गै किन

तँलाइ मालुम् छ कि यो कुरा मन

कथा पुरानो परिकल्पना यथा

तथापि खोजे यसको रहस्य छ

अतृप्त भोगी अधिकारमोहित

विवेक छाड्छन् कति नै बडा बनुन्।।38।।